เมื่อประมาณอาทิตย์ที่แล้ว มีอีเมล์จากน้องคนหนึ่งส่งมาหา
ถามว่า "ทำไมอริสโตเติล ถึงได้กล่าวว่า มนุษย์เป็นสัตว์สังคม"
ก็เลยตอบอย่างพาซื่อไปว่า เพราะมนุษย์มักจะอยู่ร่วมกันเป็นหมู่คณะ
เพื่อเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไปให้แก่กัน เกิดเป็นสายสัมพันธ์อันซับซ้อน
ลึกซึ้งเกินกว่าที่สัตว์อื่น, หรือแม้แต่มนุษย์ด้วยกันเอง, จะเข้าใจ

เมื่อตอบคำถามไปแล้ว ก็กลับมานั่งคิด
ว่า บนพื้นฐานของคำว่า "สังคม" และความเป็น "หมู่คณะ"
ลึกๆ ในหัวใจของคนเรา กลับมี "ความเหงา" แทรกซึมอยู่ทั่วไป
หลายคนปลีกตัวออกมาอยู่คนเดียว ท่ามกลางความว้าเหว่
เพราะเหนื่อยล้ากับเรื่องราวในชีวิต ผิดหวังกับความสัมพันธ์ที่เคยมี
บางคนไม่เคยคิดปลีกตัว แต่พอใจที่จะอยู่กับความรู้สึกฟุ้งซ่านของตน
ปิดล็อกประตูใจ แล้วกลับหวังจะมีใครสักคนงัดแงะสลัดกลอนเข้ามา
เฝ้ารอ, แม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คน, ก็ยังคงอ้างว้างอยู่ตลอดเวลา

เหมือนอย่างที่ฝรั่งเขาเรียกว่า, "Loner in the Crownd" 

...

... 

บทเพลงแห่งความเหงา ยังคงบรรเลงแผ่วเบาในความรู้สึก
อาจจะแฝงตัวลึกๆ หรือปรากฏอย่างแจ่มชัดในหัวใจ
ทุกๆ จังหวะที่บรรเลง เรายังคงรู้สึกถึงมันได้ตลอดเวลา
เพียงแต่อาจจะแรงบ้าง เบาบ้าง หรือกลางๆ สลับสับเปลี่ยนกันไป
จนหลายคนบอกว่า "ความเหงาเป็นจังหวะหนึ่งของชีวิต ที่ทุกคนต้องผ่าน"
ถ้าไม่รู้จักความเหงา ไม่เคยสัมผัสความอ้างว้างเลยแม้สักครั้งในชีวิต
แล้วเราจะรู้จัก "ความหวัง" และ "กำลังใจ" ได้อย่างไร ?

แต่ถึงจะรู้อย่างนั้น, รสชาติของมันกลับขมขื่นเกินกว่าที่ใจจะยอมรับ
ความเหนื่อยล้าจากความเหงาที่เกาะกินใจ ช่างมากมายเหลือเกิน
จนใครหลายคนที่เผชิญกับมันอย่างซึ่งหน้า มักจะยอมแพ้ตั้งแต่ต้น
บ้างก็เสาะหาใครสักคนมาไว้ข้างกาย เพียงเพราะต้องการคลายเหงา
แต่แล้วกลับพบว่า มันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย

มีคำฝรั่งบอกไว้ว่า "You are what you think" - คุณคือสิ่งที่คุณคิด
ไม่ว่าเราจะคิดอย่างไร เราย่อมได้รับผลอย่างที่เราคิดไว้นั้น
ยิ่งถ้ารู้ว่าคิด แล้วยังเผลอคิดซ้ำๆ ตอกย้ำความรู้สึกเดิมๆ อยู่ตลอดเวลา
นั่นเท่ากับว่า เราค่อยๆ ปลูกความคิดให้หยั่งรากลึกลงไปในใจของเรา
จะเห็นว่า, เมื่อเปรียบเทียบความคิดกับความเหงา ก็คงไม่ต่างกัน
ทันทีที่เราเริ่มรู้สึกว่าเหงา ไม่ว่าจะเป็นด้วยสาเหตุใดก็ตาม
แล้วเราก็ยังเผลอคิดซ้ำๆ ว่า เราเหงา เราเหงา เราเหงา...
ความเหงาก็จะยิ่งเพิ่มพูนในหัวใจ มากขึ้นทุกที ทุกที ทุกที
จนสุดท้าย ความเหงานั้นก็จะซึมซ่านไปทั่วหัวใจ จนลบล้างมันไปไม่ได้เลย

ความเหงานั้นเป็นความคิดฟุ้งซ่านของหัวใจ
เกิดจากความรู้สึกลึกๆ ที่คิดว่าตนเองขาดอะไรบางอย่าง
กลัวที่จะอ้างว้าง กลัวการอยู่คนเดียว กลัวไม่มีใครเดินผ่านเข้ามา
แล้วก็จินตนาการเติมต่อ ว่าเหงาแล้วจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้
ทำไมเราไม่เป็นอย่างเขา ทำไมเราไม่มีอย่างเขา ทำไมเราต้องอยู่คนเดียว
ทำไม ทำไม และทำไม, เกิดคำถามตอกย้ำซ้ำๆ อย่างนั้น
ใจที่โหยหาจึงค่อยๆ จมดิ่งลงในทะเลแห่งความเหงา ลึกลงไปเรื่อยๆ
กว่าจะรู้ตัวอีกครั้ง ก็ลอยกลับขึ้นมาไม่ได้เสียแล้ว

...

...

ใครๆ ก็เคยเหงา...
แต่เมื่อรู้สึกว่าเหงา หรือเมื่อเรา "คิด" ว่าเราเหงา
ขอให้มองย้อนกลับมาที่หัวใจของเรา มองให้ลึกถึงก้นบึ้งของหัวใจ
และเข้าใจอย่างถ่องแท้ ว่าแท้จริงแล้วความเหงาก็เป็นเพียงความคิดเท่านั้น
เราเหงา เพราะเราคิดว่าเราเหงา และเราเหงาซ้ำๆ ก็เพราะเราคิดซ้ำๆ ว่าเราเหงา
หากเราหยุดความคิดนี้ได้เมื่อไหร่ ความเหงาที่เกาะกินใจก็จะเลือนหายไปเอง

ชีวิตของคนเรา ยังมีคุณค่า มีสิ่งดีๆ แอบแฝงอยู่อีกมาก
มากเกินกว่าจะมัวเสียเวลาไปกับความอ้างว้าง หรือฟุ้งซ่านกับความเหงา
ลองค้นหาคุณค่า ให้ความสำคัญกับชีวิตของตัวเราเอง
สร้างความหวัง กำลังใจ และความเชื่อมั่นให้เกิดขึ้นในจิตใจ

"...เมื่อเราภูมิใจกับตัวของเราเองได้ ความเหงาจะทำอะไรเราไม่ได้เลย..."

...

ช่วงนี้งานเยอะจริงๆ (บ่นทุกครั้งที่อัพบล็อก) เลยหายหน้าไปนาน
ถึงเวลาจะมีน้อย แต่จะพยายามกลับมาทักทายเพื่อนๆ เสมอครับ
รักเพื่อนๆ เสมอ...!!!

ขอบคุณสำหรับทุก comment ครับ

Comment

Comment:

Tweet

ภาพสวยคะ ขอก๊อบได้ไหมคะ

#15 By วารยา (119.42.82.106) on 2010-07-18 21:16

ขอบคุณคะ ความเหงา เคยน่ากลัวเสมอในชีวิต แต่อ่านแล้วรู้สึกว่า ความคิดต่างหากที่น่ากลัว จะไม่เหงาแล้ว ตราบที่มีลมหายใจ คุณค่าในตัวตนยังอยู่ที่ตน ความเหงาแค่ลมเป่าผ่าน ที่ความรู้สึกแอบไปสัมผัสแค่นั้น..แค่นั้นจริงๆๆ

#14 By คนไต่ฝัน (ลมลม แล้งแล้ง) (203.113.20.174) on 2008-12-14 16:14

รู้สึกดีจังค่ะ
เมือได้อ่าน

แต่อย่างว่าค่ะ

มันทำยากเหลือเกิน

ทำงัยดีค่ะ

ทั่งเหงา

ทั้งเบือ


ทั่งเซง

เฮ้ยชีวิต

#13 By ultrakid on 2008-06-04 17:23

เคยเหงาเช่นกัน ..


ยังไงก็จะสู้ต่อไป cry

แอบเหงา

#12 By antzzer on 2008-06-04 15:58

ขอบคุณค่ะ
อ่านแล้วมีกำลังใจขึ้นเยอะเปนกองเลย

แหมน่าจามีโอกาสได้มาอ่านก่อนหน้านี้
เพราะตอนนี้ดีขึ้นเยอะแล้ว

ลอยขึ้นมาจากทะเลเหงาแล้วbig smile

ปล.ชอบบทความบทนี้มากๆเลยค่ะHot!

#11 By natto!! on 2008-06-04 14:19

สวัสดีครับหมอ ผมหนุ่ยเข้ามาอ่านหลายรอบแล้วละครับแต่ก็ไม่ได้ comments ไว้ ชอบอ่านงานเขียนนะครับขอบคุณกับคำแนะนำนะครับ

#10 By poonchano on 2008-06-04 12:31

ช่วงนี้ก็รู้สึกเหงาบ่อยอยู่เหมือนกัน..

จริงๆไม่ค่อยชอบความรู้สึกเหงาเลยนะคะ

แต่ถ้ามองความเหงาในแง่ดี

ความเหงาก็ทำให้เรามองเห็นความสุขได้ชัดเจนขึ้น.. เมื่อมีใครสักคนมาช่วยตลายเหงา big smile

#9 By St'Maya Maraya on 2008-06-03 20:24

ขอบคุณสำหรับคำตอบopen-mounthed smile confused smile big smile

#8 By น้องมิ้นเองค่ะ (118.174.1.144) on 2008-06-02 21:32

ความจริงแล้วเป็นคนที่ไม่ค่อยเหงาหรอกค่ะ
เพราะว่ามีอะไรที่ต้องทำอยู่ตลอดเวลา
เพราะฉะนั้น ความเหงาเลยไม่ค่อยมี

ที่บอกว่าไม่มีใครไม่รู้จักความเหงาก็จริงหละค่ะ
มันก็ต้องมีรู้สึกกันแน่นอน
"ความเหงาเป็นจังหวะหนึ่งของชีวิต ที่ทุกคนต้องผ่าน"
ถ้าไม่รู้จักความเหงา ไม่เคยสัมผัสความอ้างว้างเลยแม้สักครั้งในชีวิต
แล้วเราจะรู้จัก "ความหวัง" และ "กำลังใจ" ได้อย่างไร ?
คำที่พูดไว้ก็คล้ายๆกับที่เค้าบอกว่า ถ้าไม่รู้จักความทุกข์จะรู้ได้อย่างไรว่าความสุขเป็นอย่างไร
surprised smile

#7 By Kay on 2008-06-02 15:31

ชอบคำพูดนี้จริงๆเลยนะครับ

"แท้จริงแล้วความเหงาก็เป็นเพียงความคิดเท่านั้น
"

#6 By หูใหญ่ on 2008-06-02 12:17

จริงด้วย....อ่านแบบนี้แล้วเหงาเลย sad smile

เอนทรี่เวลาเหงา...ห้ามอ่าน cry

#5 By ตุ้มเป๊ะ on 2008-06-01 19:18

ตอนนี้ไม่ได้กำลังแต่อ่านแล้วเกิดอารมณ์เลย เหงาด้วยคนsad smile

#4 By zero-be on 2008-06-01 19:12

ชอบเพลงนี้ ชอบบทความนี้มากค่ะ

มันใช่เลย

เป็นคนเหงาบ่อย แต่อาการเหงามันจะไปๆมาๆ บางครั้งเหงามากหน่อย บางครั้งเหงาน้อยหน่อย แต่เหงาทีไร เราจะพาลคิดถึงแต่เรื่องเศร้าๆเหงาๆจนทำให้ตัวเองหมดแรงใจจะทำอะไร

พอเวลาเราจะหายเหงา มักจะหายโดยไม่รู้สึกตัวเสมอ คือเราสนใจกับอย่างอื่นจนลืมว่าตัวเองเหงา รู้ได้อีกที ฉันก็ไม่ได้เศร้าอยู่แล้วนี่นา

ถูกต้องที่สุดที่เราไม่ควรบอกตัวเองซ้ำๆว่าเราเหงา ไม่งั้นมันจะเหงาไม่หาย เหงาไปเรื่อยๆ ไม่มีอะไรดีเท่าไหร่เลยค่ะ

#3 By vinn* on 2008-06-01 17:49

กำลังเหงาอยู่พอดีเลยค่ะ เป็นความรู้สึกที่น่าเบื่อพิลึก

แต่ก็นั่นล่ะ เราไม่ใช่คนเดียวที่เคยเหงา

คงต้องเลิกคิด แล้วทำตัวให้ร่าเริงขึ้นซะแล้วล่ะซิ ^^

ได้บทความนี้มาเตือนสติ ขอบคุณมากนะคะ


**ชอบรูปชิงช้าจังเลย

big smile open-mounthed smile confused smile

#2 By pure art on 2008-06-01 15:46

ปล่อยใจ.. ให้จมลึก
ตรองตรึก.... แต่ความหลัง
เหมือนสิ้น...... แรงกำลัง
เพราะยัง.......... ไม่อยากเดิน

จะเหงา.. ก็ไม่ใช่
แค่ใจ..... ดูห่างเหิน
กลัวการ..... ต้องเผชิญ
ก้าวเดิน........ ตามลำพัง big smile

มนุษย์ ไม่ชอบอยู่คนเดียว

#1 By ~ N ~ on 2008-06-01 14:52

Recommend