หลายปีก่อน เคยสอนพิเศษอยู่แถวสามย่าน
เลือกสอนเลขชั้น ม.๓ เพราะเห็นว่าไม่ยากนัก
และใจก็รักเลขมาแล้วแต่ต้น จึงมีความสุขกับงานที่ทำ
ส่วนอีกวิชาที่ตกลงใจเลือกสอน คือ ภาษาอังกฤษ ป.๓
เหตุผลก็ไม่มีอะไรมาก เพราะเห็นว่าง่ายดี
และการได้อยู่กับเด็กๆ มันก็สบายใจไปอีกแบบ

...

...

จำได้ว่าครั้งหนึ่ง สอนศัพท์คำว่า "king"
ลองให้น้องๆ ช่วยกันคิด ว่ามีเรื่องใดบ้างที่เกี่ยวกับศัพท์คำนี้
น้องบางคนบอกว่า "ในหลวง" บางคนบอกว่า "พระราชา"
บางคนตอบเป็นคำไทยอย่างฉะฉาน ว่า "พระมหากษัตริย์"
แต่จำได้ว่ามีน้องคนหนึ่งที่ตอบต่างออกไป
เธอตอบว่า "หนูคิดถึงเพลงของพี่เบิร์ดค่ะ"
"เอ๋, เพลงอะไรเหรอ ?", ฉันถามกลับ
"เพลงก้อนดินน่ะค่ะ", หมายถึงเพลง ของขวัญจากก้อนดิน นั่นเอง
เธอบอกกับฉันว่า ชอบเพลงนี้มาก ฟังแล้วซึ้ง
"พี่อยากฟังไหมคะ ถ้าพี่อยากฟัง หนูจะร้องให้ฟังค่ะ"
ยังไม่ทันจะตอบ เธอก็หันไปหาเพื่อนๆ ชักชวนคนอื่นที่ร้องเป็น
แล้วก็เปิดคอนเสิร์ตประสานเสียงครั้งใหญ่ในห้องเรียนนั้นเอง

เสียงร้องนั้นอาจจะผิดเพี้ยงไปบ้าง ร้องไม่ชัดบ้าง
แต่สิ่งหนึ่งที่ตรงกัน คือ ความรู้สึกของคนร้องทุกคน
ความรู้สึกที่มอบให้กับผู้เป็นดวงใจ เป็นที่รักภักดี
ที่เหนือค่ากว่าคำร้องหรือทำนองเพลงใดๆ

...

...

ภาพของน้องๆ ในคราวนั้น ย้อนกลับมาในความทรงจำอีกครั้ง
เมื่อได้เห็นประชาชนชาวไทย มากหน้าหลายตา
ต่างมาจากทั่วทุกสารทิศ อาจจะทั่วทั้งประเทศไทย
มากัน
เป็นหมู่คณะ เป็นครอบครัว หอบลูกจูงหลาน
เพื่อร่วมลงนามถวายพระพร องค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ
ที่ทรงประทับรักษาพระวรกาย ณ โรงพยาบาลศิริราช
เมื่อเวลากว่าสัปดาห์ที่ผ่านมา

แถลงการณ์สำนักพระราชวัง ฉบับที่ ๑
เมื่อช่วงเย็นวันที่ ๑๓ ตุลาคม ๒๕๕๐
ระบุว่า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงประชวร
พระวรกายด้านขวาอ่อนแรง ผิวพระสมองด้านซ้ายขาดเลือดเล็กน้อย
หลังประทับรักษาพระวรกายที่ศิริราช ประมาณ ๘ ชั่วโมง
พระอาการอ่อนแรงนั้นก็กลับดีขึ้นดังเดิม

ว่ากันตามภาษาหมอ ก็คือ "Transient Iscemic Attack : TIA"

นับแต่วันนั้น,
ประชาชนต่างทยอยกันมาลงนามถวายพระพร
ที่ศาลา ๑๐๐ ปีศิริราช ต่อเนื่องกันไม่ขาดสาย
ทั้งผู้เฒ่าผู้แก่ ลูกเล็กเด็กสาว และคนวัยทำงาน
ทั่วศิริราชจึงขวักไขว่ไปด้วยประชาชนสวมเสื้อสีเหลือง
อบอวลด้วยไออุ่นจากดวงใจที่มอบให้แด่พ่อหลวงที่ตนรัก
เสียงสวดมนต์อวยพร เสียงสรภัญญะแว่วดังอยู่ทุกคืนวัน
ด้วยความปรารถนาที่ตรงกันเพียงหนึ่งเดียว
คือ ขอพระองค์ทรงพระพลานามัยสมบูรณ์
เพื่อเป็นมิ่งขวัญของชาวไทยสืบไป

เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ได้ อธิบายไม่ถูก
และคงไม่มีเหตุผลอันใดที่จะชี้แจงความรู้สึกนี้ได้
ว่าเพราะเหตุใด พระองค์จึงทำให้ประชาชนจำนวนมาก
เกิดความรู้สึกตรงกันได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ
คือ ความรัก ความเคารพ ความห่วงหวง
ในพระองค์ผู้เป็นดั่งดวงใจ เป็นดั่งทุกสิ่งทุกอย่างของความเป็นไทย
และประชาชนทุกคนก็พร้อมที่จะมอบชีวิตจิตใจให้กับพระองค์
โดยไม่มีเงื่อนไขผูกมัดอันใดเลย...

...

...

เห็นภาพแห่งความสามัคคีของคนไทยอย่างนี้
ในใจพลางนึกถึงคำตอบของเด็กน้อยคนเดิม
ว่า ทำไมเมื่อพูดถึง king จึงนึกถึงเพลงของขวัญจากก้อนดิน
เธอตอบกลับอย่างง่ายๆ แต่ลึกซึ้งกว่าเด็ก ป.๓ ทั่วไป
ว่า "...เพราะในหลวงเป็นที่รักของทุกคน
ท่านทรงงานหนัก เพื่อชาวไทย เพื่อประเทศไทย
ก็เหมือนกับพลังที่ยึดก้อนดินอย่างพวกเราเอาไว้
ถ้าไม่มีท่าน ก็ไม่มีพวกเรา ไม่มีคำว่าไทยในแผ่นดิน
พอพูดถึงคำว่า king หนูเลยนึกถึงเพลงเพลงนี้ค่ะ..."

...

ขณะไปเรียนวิชาจิตเวช เดินผ่านตึกเฉลิมพระเกียรติ,
ซึ่งพระองค์ทรงประทับรักษาพระวรกาย ที่ชั้น ๑๖,
เสียงเพลงส่งมาตามลำโพงอินเตอร์คอม ดังชัดเจน

"...หากจะหาของขวัญ ให้พ่อสักกล่อง
เราทั้งผอง จะพร้อมกันได้ไหม
บวกกันเป็นดินเดียว ให้พ่อได้สุขใจ
ไม่ต้องเหนื่อยเกินไปอย่างที่เป็นมา
ช่วยกันทำความดี ให้พ่อได้ได้สุขใจ
ไม่ต้องเหนื่อยเกินไปอย่างที่แล้วมา..."

พระราชกรณียกิจ ที่พระองค์ทรงบำเพ็ญมากว่า ๖๐ ปี
คงไม่มีความหมายอื่นใด นอกจากให้คนไทยอยู่เย็นเป็นสุข
คงความเป็นชาติไทย มีความสามัคคี เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน

พลตรีหม่อมราชวงศ์ คึกฤทธิ์ ปราโมช
เคยกราบบังคมทูลถามพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ
ว่า "เคยทรงเหนื่อย ทรงท้อบ้างหรือไม่ ?"
พระองค์จึงทรงมีพระกระแสรับสั่งตอบ
ว่า "...บางเรื่องมันน่าท้อถอย แต่ว่าฉันท้อไม่ได้
เพราะเดิมพันของเรานั้นสูงเหลือเกิน
เดิมพันของเรานั้น คือบ้าน คือเมือง
คือความสุขของคนไทยทั่วประเทศ..."

แล้วน้ำใสๆ ก็เอ่อล้นรอบดวงตา...
ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

...



ประชาสัมพันธ์ นิดส์...

ฝนตกเป็นรอยยิ้ม

เรื่อง : ฝนตกเป็นรอยยิ้ม
เขียน : รัตนาดิศร
ภาพ : ส้มกิ้ว
ISBN : 978-974-8003-50-4
หนา : 104 หน้า
  : สำนักพิมพ์ บลูเบลล์
จำหน่าย : ในงานมหกรรมหนังสือแห่งชาติ

พบกันในงานมหกรรมหนังสือแห่งชาติ
ที่บูธ นายอินทร์ และ บลูเบลล์

ขอบคุณสำหรับทุก comment ครับ

Comment

Comment:

Tweet

ื้ท่าน รัตรนดิศร ...blog สวยอ่ะ อิอิ

#7 By Jakky(ปธ.ชมรมฯ6ปีไม่มีใคร) (202.28.180.201) on 2007-10-23 01:01

วุ้ยๆๆ ได้ออกหนังสือแล้ววว

confused smile
วุ้ยๆๆ ได้ออกหนังสือแล้ววว

confused smile
ขอให้นายหลวงหายไวไว

#4 By Mr.show on 2007-10-22 15:13

เชื่อว่าสิ่งหนึ่งที่คนไทยทุกๆคนรู้สึกเหมือนกัน
คือรักในหลวงนะคะ
เวลาที่ท่านประชวรเป้นเวลาที่ทุกคนก้ได้แต่เฝ้าภาวนาให้ท่านหายจากอาการประชวรในเร็ววัน
................
หนังสือชื่อน่ารักดีนะคะ
น่าจะอ่านแล้วยิ้ม....big smile

#3 By นาฬิกาทราย on 2007-10-22 13:06

ขอบคุณข้อความดีๆ มีคุณค่ามากเลยค่ะ
แวะไป...แวะมา ..
open-mounthed smile open-mounthed smile

#2 By warmness on 2007-10-22 00:07

แวะมาทักทาย

ยังไงว่างๆก็ไปทักทายกันบ้างน่ะ

Recommend