๒๓. พัก...หลังสอบ (อีกครั้ง)
posted on 21 Feb 2007 20:36 by raynartz in As-the-Days-gone-byสรวงสวรรค์พลันว่างเวิ้ง และอ้างว้างทั้งคืนวัน
กาพย์ร่ำหมายกำนัล ประพันธ์พจน์ประชดชนม์สรวงสวรรค์พลันว่างเวิ้ง วังเวง
จักร่ำพลางบทเพลง บ่นพลั้ง
สนองมนัสมิพักเกรง พึงกล่าว
หมายประชดชีพยากยั้ง ย่ออั้นตันกมลเกลือกกราวระด่าวดิ้นเพียงจักสิ้นชีวินดล
เกลือกกรรมกระทำกลหม่นขวัญเคล้าร้าวใจรานเกลือกธราดลระด่าวดิ้น แดดับ
เคราะห์เก่าย่ำกระทำยับ เหยียบเกล้า
ผลกรรมใหม่ผสานรับ ผสมร่วม
หมองหม่นเพียงหม่นเศร้า เสื่อมเศร้าแสลงขวัญถัดวันถัดวันโวย พอสร่างเว้นเพียงสองวาร
สัปดาห์สุดสาธารณ์ ลงทัณฑ์ท้นเฉียดชนม์วายวันถัดวันสร่างเว้น สองวัน
พฤหัส, ศุกร์ -ต่อ - จันทร์ จิตกลุ้ม
ภุมม์, พุธ - อ่วมอาสัญระอาโศก
พฤหัส - คาบ - ศุกร์ - คุ้ม ส่งขึ้นเชิงตะกอน...(แอ๊ก !!)
เพิ่งจะผ่านพ้นการสอบอันหฤโหดไปเมื่อวันศุกร์ที่ผ่าน
ยังมีด่านการสอบครั้งสำคัญรออยู่อีกไม่ถึงเดือน...
พักเรื่องราวในบล็อกเอาไว้ด้วยข้อเขียนที่แอบเขียนเล่นตอนช่วงสอบ
เป็นกาพย์ห่อโคลง...ที่ไม่ค่อยจะรู้เรื่องสักเท่าไหร่
(ความจริงมันยังไม่จบหรอกนะ แต่กลัวจะยาว เลยเอามาแค่ตอนต้น)
มัน...ก็แค่ความรู้สึกไร้สาระ ที่ต้องเจอกับการสอบติดต่อกันเป็นสัปดาห์
จนแทบจะไม่ได้พักสายตาลงนอนเลย...
ขอพักผ่อนต่อไปอีกสักหน่อยละกันนะ
เพราะรู้สึกว่า เรี่ยวแรงที่เคยมี มันถดถอยลงไปมากเลย
ขืนจะฝืนร่างกายเกินไป ก็กลัวว่าอะไรๆ มันจะเลวร้ายลงไป
ผลที่ตามมา มันคงไม่คุ้มกันแน่...
เอาไว้มีเรี่ยวแรงเมื่อไหร่ จะกลับมาเหมือนเดิม...
ช่วงนี้ ที่ไหนๆ ก็คงเริ่มปิดเทอมกันแล้ว
หลายคนคงได้ไปเที่ยวทะเล, ปีนเขา, เที่ยวป่า,
ไปตากอากาศหนาวที่เมืองนอก (นอกเมือง), ฯลฯ
อาจจะไปกับครอบครัว, กับเพื่อน, หรือกับคนรู้ใจ
ยังไงก็ขอให้สนุกกันทุกคนนะ
ยังคิดถึงเพื่อนๆ เสมอ




เป็นกำลังใจให้เธอ
คือสิ่งเสนอให้.....คุณ
#1 By เทราสเฟียร์ เอล เซราฟีเตอร์ on 2007-02-21 20:52