ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา มีเรื่องราววุ่นวายมากมาย
หลายอย่างที่เกิดขึ้น ดูเหมือนกับว่าเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยธรรมดา
แต่ในความเล็กน้อยนั้น กลับกลายเป็นเรื่องใหญ่โตขึ้นมาได้
เหมือนกับกองไฟเล็กๆ ที่ใครสักคนจุดเอาไว้ที่กลางทุ่งโล่ง
พอมารู้ตัวอีกที ไฟนั้นก็ลุกลามใหญ่โต ตีวงกว้าง
เผาผลาญทุ่งจนกลายเป็นทะเลเพลิงไปเสียแล้ว...

รับไม่ทัน...

ก่อนหน้านี้ไม่เคยคิด
ว่า เรื่องราวเล็กๆที่ไม่ได้สำคัญอะไร
จะกลับกลายเป็นเรื่องใหญ่ไปได้
เพราะดูทีท่าแล้ว มันก็ไม่น่าจะเป็นอย่างนั้นไปได้
แม้แต่แค่จะคิด ก็ยังไม่มีทาง...
จนเพิ่งมาเจอเข้ากับตัวเอง เมื่อช่วงหลายวันที่ผ่านมา
โดนแรงของคนส่วนใหญ่ดึงให้เข้าไปร่วมรับปัญหาที่เกิดขึ้น
ทั้งที่ในใจไม่ได้ต้องการอย่างนั้นเลย...

ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้น ทั้งกับคนอื่นและกับตัวเอง
ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องเล็ก หรือว่าเป็นเรื่องใหญ่ก็ตามที
เมื่อมองลงไปลึกๆแล้ว ทุกปัญหาล้วนแต่มีจุดเริ่มต้นอย่างเดียวกัน
คือ "ใจ" ของเจ้าตัวนั่นแหละ คือตัวการสำคัญที่สุด
"ใจ" ที่รวนเรดื้อรั้น ดึงดันตามความคิดความเชื่อ
ถือมั่นตามความต้องการ วางกรอบของตัวเอง
กลายเป็นความรู้สึกที่ซ่อนเร้นอยู่ในเสี้ยวหนึ่งของหัวใจ
แอบฉากหลังของความชั่วร้ายลึกๆของคนเรานี่เอง...

เพราะต่างคนต่างก็มีความคิด มีความต้องการ
มีกฏเกณฑ์ที่วางเอาไว้อยู่มากมาย
ว่า ต้องได้อย่างนั้น ต้องได้อย่างนี้ ต้องไม่เป็นอย่างนั้น ต้องไม่เป็นอย่างนี้
ทุกอย่างต้องลงตัวตามที่ใจต้องการ จะผิดจากนี้ไปเป็นไม่ได้
ปัญหาต่างๆจึงเกิดขึ้นตามมา และรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว ตัวเราไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกใบนี้
และโลกใบนี้ก็ไม่ได้สร้างมาเพื่อคนๆเดียว
ทุกคน ทุกสิ่ง ล้วนมีสิทธิที่เท่าเทียมกัน ไม่ได้ลดหย่อนไปมากกว่ากันเลย
จะไปหวังอย่างเห็นแก่ตัว ให้ทุกคนสนองความต้องการ
ต้องเดินตามความคิดที่ตัวเองได้คิดเอาไว้
ต้องเชื่อฟังและทำตามทุกอย่าง คงเป็นไปไม่ได้
รังแต่จะสร้างปัญหาให้เกิดขึ้นกับตัวเองเท่านั้น...

และเมื่อปัญหาเกิดขึ้น จะโทษใครคงไม่ได้
นอกจากต้องโทษที่ "ใจ" ของตัวเอง...

บางครั้งบางที โลกคงไม่เป็นไปตามที่ใจของทุกคนต้องการ
มันย่อมมีบิดเบี้ยว มีวกวนขึ้นลงบ้าง ไม่คงที่
ถ้าจะมัวมานั่งชี้ให้มันเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ คงเป็นไปไม่ได้
แม้ไม่ใช่เรื่องผิด ที่จะตั้งกฏเกณฑ์ต่างๆเอาไว้ในใจ
แต่คงไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้องเลย หากจะดึงดันให้ทุกอย่างเป็นไปตามความต้องการนั้น
โดยที่ไม่ได้คิดถึงจิตใจของคนอื่นๆบ้าง
เพราะถ้าคิดอย่างนั้น ก็เท่ากับว่าเราเห็นแก่ตัว เป็นคนที่ชั่วร้ายที่สุด
ชีวิตของเราจะไม่มีความสุขเลย เพราะต้องคอยคิดหาเหตุผล
คอยพูดจาหลอกล่อให้คนอื่นคล้อยตามอยู่ตลอดเวลา
ดิ้นรนทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อสนองความพอใจของตัวเอง
และเมื่อไม่ได้ตามที่ใจต้องการ ก็คงจะร้อนไปทั้งตัว
จะหาความสงบเย็นไม่ได้เลย...

คงจะดีกว่านี้ หากทุกคนรู้จักมองไปถึงใจของผู้อื่นกันบ้าง
รับรู้ว่าเขาคิดอย่างไร รับรู้ว่าเขารู้สึกอย่างไร
แม้ต่างคนจะต่างความคิด ต่างจิตใจ ไม่เหมือนกัน
แต่หากรู้จักปรับความรู้สึกของตัวเองกับผู้อื่น เหมือนพบกันครึ่งทาง
ความแตกต่างนั้นย่อมลงตัว และเหมาะสมกับทุกคนอย่างแน่นอน


ยอมรับว่าสัปดาห์ที่ผ่านมา อารมณ์ไม่ดีจริงๆ
แต่ครั้นจะบ่นมาก ก็ไม่รู้ว่ามันจะได้ประโยชน์อะไรขึ้นมา
ประเดี๋ยวจะกลายเป็นเห็นแก่ตัวเกินไป ไม่ดีเลย

เฮ้อ...! นี่เราบ่นอะไรไปเนี่ย...!




Comment

Comment:

Tweet

KmB6cr <a href="http://fbeoqspbjkvf.com/">fbeoqspbjkvf</a>, [url=http://imhxfljhhqdu.com/]imhxfljhhqdu[/url], [link=http://eiguvdiezadl.com/]eiguvdiezadl[/link], http://gqtehumvnjwa.com/

#9 By yxSrkCqLrqcVCxdqb (195.194.111.2) on 2010-06-11 14:35

สนุกจัง

#8 By mikky (118.173.202.98) on 2008-09-04 14:44

ชีวิตแต่ละคนก็เหมือนจิ๊กซอร์หลายๆชิ้น ที่มักจะถูกบีบบังคับให้อยู่ในกรอบเดียวกัน โดยไม่ได้คำนึงว่า แต่ละชิ้น จะมาจากคนละกล่อง

เมื่อตัวต่อต่างชนิด ต้องมาอยู่ภายใต้กรอบๆเดียวกัน มันก็เป็นการยาก ที่จะต่อกันติด ยาก ที่จะเชื่อมเป็นภาพที่สมบูรณ์แบบได้

แต่อย่างน้อยที่สุด ก็ขอให้มันอยู่ร่วมกันได้อย่างเหมาะสมที่สุด มีเรื่องกระทบกระทั่งกันน้อยที่สุด และเข้าใจกันได้ ถึงความแตกต่างที่แต่ละคนนั้นมีอยู่...

มีอะไรก็อย่าเครียดมากนะ และถ้าทำอะไรให้ไม่พอใจไปบ้าง ขอโทษด้วยละกัน

#7 By Zieghart on 2006-10-17 22:33

ใจเย็น ๆ น่า คนเราแตกต่างกัน ย่อมมีบ้างที่ไม่ถูกใจเรา ขณะเดียวกันเราก็อาจทำให้คนอื่นไม่ชอบใจโดยที่ตัวเองไม่รู้ตัวได้เหมือนกัน

เมื่อก่อนเราเองก็หงุดหงิดง่ายกับหลาย ๆ อย่างที่ไม่เป็นไปดั่งใจ จนบางครั้งก็ตกใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมขอบบ่อของความหงุดหงิดถึงตื้นนัก

เดี๋ยวนี้จึงพยายามควบคุมอารมณ์ให้มากขึ้น มองอะไรในด้านบวกบ้าง

ทำแล้วรู้สึกดีกว่าเดิมเยอะเลย

#6 By Highwind on 2006-10-16 21:49

เย้...คนที่เธอรัก...รึป่าว อิอิ
ตามมาขอบคุณ..ชื่นชม
ยินดีที่ได้รู้จัก..ที่รัก..ของใครเอ่ย
แง่มๆๆๆๆๆ

#5 By เงารัก on 2006-10-16 15:24

ปัญหามาหาเราเสมอ

อย่างที่เคยบอก

ถอยมาพักหน่อย ดีกว่าถ้าฝืนใจจะสู้

เรารู้ว่ารัตนาดิศรทำได้

แกเป็นผู้ใหญ่กว่าเราอีก

((การบ่นก็เป็นสิ่งนึงที่เราทำได้ 555+))

((เพราะเราก็ทำ))

#4 By ~*LuCReZiA*~ on 2006-10-15 23:38

ถึงได้มีคำว่า "เอาใจเขามาใส่ใจเรา" ขึ้นมาบนโลกค่ะ

อยากบ่นก็บ่นมาเถอะค่ะ อย่างน้อยก็ได้ระบาย มาบ่นในexteenก็ได้ค่ะ เดี๋ยวมาอ่านๆ

#3 By ดินสอทราย on 2006-10-15 21:55

ความแตกต่างที่ทำให้ทุกวันนี้มนุษย์ทุกคนอยู่ในสังคมได้.....มันเป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นได้กับทุกคน

#2 By กอม่วง on 2006-10-15 21:38

เย้ๆๆคนแรก
มันก็จริงอยู่นะแต่มันก็ไม่มีใครที่จะเข้าใจเราจริงๆ หรือเราเข้าใจเขาจริงๆหรอก ทุกคนก็หวังให้คนอื่นยอมรับในตัวตนของตัวเองทั้งนั้นแหละ(หรือไม่จริง) ซึ่งถ้าเราปล่อยว่างกับมันได้ก็คงดีอะนะ แต่มันทำยากน่าดู

#1 By ~TestsuTo~ テッツト on 2006-10-15 21:11

Recommend