ขอให้วันพรุ่งนี้...
โลกยังคงเป็นโลกใบเดิม ไม่เปลี่ยนแปลงไป
ไม่เล็ก ไม่ใหญ่ไปมากกว่านี้
ยังคงเป็นดวงดาวสีฟ้าใบจ้อยของจักรวาล
ปุปะด้วยสีน้ำตาลของผืนดิน สักหนึ่งในสี่ส่วน
ชุนแซมด้วยสีเขียวของต้นไม้เป็นหย่อมๆ ทั่วไป
อาจจะมีหลังคาบ้านใครเด่นขึ้นมาบ้าง พอเป็นสีสัน

ขอให้วันพรุ่งนี้...
โลกยังคงมีดวงอาทิตย์ อยู่คู่กันในตอนกลางวัน
คอยทอแสงทองเมื่อยามเช้า และระบายแสงแสดเมื่อยามพลบค่ำ
ท้องฟ้ายังคงเป็นสีคราม สว่างใส กว้างไกลสุดสายตา
ปะติดด้วยเมฆขาวนวล ก่อรูปร่างต่างๆ นานา ไม่สิ้นสุด
สายลมยังคงพัดแผ่วเบา สัมผัสผิวกายอย่างอ่อนโยน
เพียงพอให้หัวใจได้ล่องลอยตาม

ขอให้วันพรุ่งนี้...
โลกยังคงมีดวงจันทร์ อยู่เป็นเพื่อนกันในตอนกลางคืน
คอยเป็นโคมส่องแสง เมื่อยามที่ม่านดำคลุมท้องฟ้าจนมืดมิด
ดวงดาวยังคงเปล่งประกายระยับ รายล้อมดวงจันทร์ ไม่หนีหาย
คอยปลอบโยนหัวใจที่อ่อนแอ ให้เข้มแข็ง
และเป็นกำลังใจ ให้กระต่ายตัวน้อยบนดวงจันทร์ตำข้าวเสร็จเสียที

ขอให้วันพรุ่งนี้...
ต้นไม้ยังเป็นสีเขียว ผลิดอกออกใบ แผ่กิ่งก้านสาขา
เป็นเหมือนบ้านหลังใหญ่ให้สิ่งมีชีวิตได้ผ่อนใจพักพิงแอบอิงร่มเงา
สิงโตยังคงเป็นเจ้าป่า ฉลามยังคงเป็นเจ้าทะเล
สัตว์ต่างๆ ยังคงอยู่ด้วยกันอย่างสมดุล ด้วยสายใยแห่งชีวิต
แมวน้อยข้างบ้าน ยังเดินเล่นไปบนหลังคา ดูท่าทางหวาดๆ กลัวหล่น
เจ้าหมายังคอยตั้งท่าตะปบแมลงปอ ที่ดันบินมาเกาะที่ปลายจมูก
ผีเสื้อสีบินขึ้นลงเป็นจังหวะ อวดปีกพราวสะท้อนแสง
แล้วค่อยๆ บินต่ำลงดูดน้ำหวานจากเกสรดอกไม้รวงใหญ่
และพร้อมกับสรรพชีวิตอื่นๆ ที่กำลังดำเนินไปตามทางของมัน

ขอให้วันพรุ่งนี้...
ผู้คนยังคงรักใคร่กันเหมือนแต่ก่อน
ไม่มีความขัดแย้ง ไม่มีการทะเลาะวิวาท ไม่มีความบาดหมาง
ไม่มีการประหัตประหารรบราด้วยอาวุธ
แต่มีรอยยิ้มและน้ำใจอันบริสุทธิ์ ที่พร้อมจะมอบให้แก่กัน
เป็นความกลมเกลียวอย่างพี่น้อง อย่างเพื่อน อย่างคนรัก
เหมือนที่เป็นมาแต่แรก เพียงแต่เพิ่งจะหลงลืมไปชั่วครู่ชั่วคราวเท่านั้น

ขอให้วันพรุ่งนี้...
เรายังคงเป็นเหมือนเดิม เป็นอย่างที่เคยเป็น
อาจมีดื้อรั้น อาจมีเหนื่อยล้า อาจมีบางคราที่คิดไม่เหมือนกัน
แต่หัวใจของเรายังคงเป็นดวงเดียวกัน
อย่างที่เคยเป็นมา และจะเป็นต่อไปไม่เปลี่ยนแปลง

และสุดท้าย...
ขอให้ทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาด้วยดีจะผ่านออกไปด้วยดีเช่นเดิม
ไม่ต้องการให้วันพรุ่งนี้เป็นวันพิเศษ ไม่ต้องการให้เป็นวันสำคัญอะไร
ขอเพียงให้วันพรุ่งนี้เป็นวันธรรมดาที่มีอยู่จริง...เท่านี้ก็พอแล้ว...

ไม่มากเกินไปใช่ไหม ??

อืม...เปิดเทอมอีกแล้วเหรอเนี่ย...

Comment

Comment:

Tweet

แต่เราอยากขอให้วันพรุ่งนี้ไม่ใช่วันธรรมดา..................แต่เป็นวันหยุดนะ จะได้พักต่อ

#5 By ~TestsuTo~ テッツト on 2006-10-08 00:54

ขอให้วันพรุ่งนี้...เรายังรักษาความเป็นตัวตนที่เราเป็นในวันนี้ได้ไม่เสื่อมคลาย

#4 By Highwind on 2006-10-06 23:47

ขอให้พรุ่งนี้...เราตื่นมาแล้วสดใสเหมือนวันก่อน ๆ ... ก่อนที่จะเป็นวันที่มืดมิด...

#3 By ~*LuCReZiA*~ on 2006-10-06 17:35

อ่านแล้วยิ้มแห่ะ

#2 By ดินสอทราย on 2006-10-02 20:37

ขอให้วันพรุ่งนี้..

ผมตื่นไปหย่อนบัตรทัน..

#1 By ArMKunG on 2006-10-01 16:37

Recommend