๒. นกขมิ้นเหลืองอ่อน
posted on 19 Aug 2006 19:33 by raynartz in Poem-of-Mindเจ้านกขมิ้นเหลืองอ่อน
เจ้าทุกข์ร้อนอ่อนล้ามาจากไหน
หรือว้าวุ่นขุ่นเคืองกับเรื่องใด
ใครหนอใครทำให้เจ้าเศร้าโศกา...
หกระเหเร่ร่อนมาจรจัด
เฉวียนฉวัดวนรอบเย้ยขอบฟ้า
ลมกระชากพรากผ่านม่านเมฆา
เจ้าถลาย้อนลมจมความคิด"...หมายประชดบทเรียนที่เวียนพบ
หมายจะจบความหวังพลาดพลั้งผิด
หมายหลบลี้หนีห่างร้างชีวิต
หมายจะปิดฉากละครตอนสุดท้าย..."พายุโหมโถมซ้ำกระหน่ำร่าง
สองปีกกางขวางไว้...น่าใจหาย
พายุแทรกกระแทกกลับสำทับกาย
สองปีกส่าย...พ่ายแพ้กระแสลมอ่อนระโหยโรยแรงเกินแข่งขัน
ร่างน้อยหวั่นสั่นรัว...กลัวขื่นขม
กลัวความจริงยิ่งเจ็บช้ำระกำกรม
กลัวเหน็บหนาวร้าวระบมลูบโลมไล้...
เจ้านกขมิ้นเหลืองอ่อน
เจ้าทุกข์ร้อนอ่อนล้ามาเพียงไหน
เรื่องราวผ่านผ่านแล้วให้แล้วไป
จงผ่อนใจพักลงที่ตรงนี้..."...ที่ตรงนี้ยังมีรักให้พักผ่อน
คลายความร้อนที่รึ้งรัดถนัดถนี่
ดับกองไฟในห้วงดวงฤดี
และพร้อมมีวันใหม่ด้วยใจรัก..."...

เผลอแป๊บเดียว นี่จะสอบอีกแล้วเหรอ...?
แล้วนี่เรายังจะมีเวลามาไร้สาระอีก...เอ๊อ...!!!

ถ้าว่างจะหลงตัวมาอีกน่ะค่ะ...

เรามันก็อารมณ์ประมาณนกขมิ้นมั้ง ต้องกลับบ้านทุกอาทิตยเพื่อเพิ่มพลังให้ชีวิตสามารถฮึดสู้กับภาระการเรียนอันหนักอึ้งในแต่ละวัน
รู้สึกดีที่มีผู้คนและบ้านหลังน้อย ๆ ที่พร้อมรับการกลับมาพักผ่อนของเราอยู่เสมอ ๆ
#1 By Highwind on 2006-08-19 20:43